Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ

στηριγμένο σε αφήγηση του Αλέκου Κυριαζή

Ήμουν γυμνασιόπαιδο στα χρόνια του εμφυλίου
σε κάμαρη ανήλιαγη ζούσα του Αγρινίου.

Ήταν λειψό το φαγητό, ψωμί να το ’χεις βρέξει
και το σακούλι απ’ το χωριό στη χάση και στη φέξη.

Τα δε βιβλία δανεικά, διάβασμα στο πεζούλι
μα κάτω δεν το έβαζα, δόξαζα το Θεούλη.

Κάποτε, όμως, άργησε να έρθει το ταγάρι
κι από την πείνα έσφιξα δυο τρύπες το ζωνάρι.

Λυγίσανε τα γόνατα σε ένα καλτερίμι
και έπεσα λιπόθυμος λες κι ήμουνα ψοφίμι.

Κι ενώ οι πολίτες διάβαιναν αδιάφοροι στο δρόμο
μια γύφτισσα με άρπαξε και μ’ έριξε στον ώμο.

Με πήρε και μ’ απίθωσε στο φτωχικό τσαντίρι
κι είκοσι μέρες μ’ είχανε οι γύφτοι μουσαφίρη.

Ο Τζίτζης σαν πατέρας μου, ίδια μητέρα η Μάντα
με τάισαν, μ’ ανάστησαν θα τους θυμάμαι πάντα.

Πώς να ξεχάσω τη μικρή, κόρη τους, Καταλίνα
όταν στα ίσα μοίραζε στους δυο μας τη μπαζίνα;

Χρόνια περάσανε πολλά, εφτά δεκαετίες
κι αν πλούτισα κι αν έχτισα και πολυκατοικίες,

συχνά τις νύχτες τριγυρνά ο νους στα χρόνια εκείνα
που χέρι-χέρι πήγαινε η αγάπη με την πείνα.

Η γυφτοπούλα στ’ όνειρο μου δίνει απ’ τη μπουκιά της
με ξανακάνει έφηβο η φλογερή ματιά της.

Κυκλάμινο η ανθρωπιά, ανθίζει μες στα βράχια
μα από τ’ αγκάθια πνίγεται στα ευτραφή στομάχια.

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΦΥΛΟΥ


Μία βδομάδα έλειψα
από τη γειτονιά μου
τα πάνω κάτω ήρθανε
Χριστέ και Παναγιά μου!

Το ¨φυλονομοσχέδιο¨
 είχε μεσολαβήσει
που λέει πως δεν ταυτίζεται
¨εξώφυλο¨και ¨φύση¨.

Ερχόμενος αντίκρισα
το μουστακλή μπακάλη,
φορούσε φούστα κλαρωτή
περούκα στο κεφάλι.

Μια καλλονή γειτόνισσα
-άντρες είχε κολάσει-
μου λέει ¨από δω και μπρος
μ’ αποκαλείς Θανάση¨.

Ο φίλος μου, ο κολλητός
-αρσενικό με βούλα;-
έκρυβε, είπε, μέσα του
πάντα μια Σπυριδούλα.

Το βράδυ στο συζυγικό
έπεσα το κρεβάτι
γουλί η γυναίκα, φόραγε
χλαμύδα αλλά Σωκράτη.

Τι Σόδομα και Γόμορρα
τρέχω στην εκκλησία
από τον ιερέα μου
να πάρω ευλογία,

και βλέπω τον πνευματικό
καλογριά ντυμένη
με μάσκα, με κραγιόν και ρουζ
να ’ναι μπογιατισμένη.

Μου λέει: ¨η αρχιμανδρίτισσα
θα ’ρθεί στη λιτανεία
να βγω αμακιγιάριστη
να κάνω λειτουργία;¨.

Κοίταξα προς τον ουρανό
κι είπα συλλογισμένη
πού ήμασταν τόσοι πολλοί
Θεούλη μου, κρυμμένοι; 

Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

¨ΑΥΛΗ ΘΑΥΜΑΤΩΝ¨

Λόγια σοφά ειπώθηκαν
ιδέες εξαπλώθηκαν
γι’ ανθρώπινες αξίες
μα πόσο λίγο αντέχουνε•
οι πράξεις μας απέχουνε
από τις θεωρίες.

Η ζωή μου ο θάνατός σου
όλη η γη ¨αυλή θαυμάτων¨
για ν’ ανέβης θα πατήσεις
πάνω σε σωρούς πτωμάτων.

Τα υψηλά νοήματα
τα αγαθά αισθήματα
και ο ανθρωπισμός μας
πέσαν ανάγκης θύματα
και σαν πυροτεχνήματα
γίναν καπνός εντός μας.

Δευτέρα, 11 Σεπτεμβρίου 2017

Η ΣΑΥΡΑ

Ένας ελαιοχρωματιστής
κάποτε στη Μπαμπίνη
κόντεψε δίχως ¨όργανο¨
ο φουκαράς να μείνει.

Την ώρα που τα εργατικά
τα ρούχα του φορούσε
μες στο μπατζάκι ένιωσε
κάτι πως περπατούσε.

Και ύστερα ανέβηκε
έφτασε στ' αχαμνά του
και μέσα εκεί στη ζεστασιά
έφτιαξε τη φωλιά του.

Και όταν είδε την ουρά
στου φερμουάρ την πόρτα
νόμισε ήτανε οχιά
λούστηκε στον ιδρώτα.

Μα ευτυχώς το ερπετό
ήτανε σκουτουρέλα
κι αρχισε με του όρχεις του
να κάνει κούνια μπέλα.

Το παντελόνι αστραπή
στο πάτωμα πετάει
κι αμέσως με τα δάχτυλα
άρχισε να μετράει.

Ψηλάφιζε και μέτραγε
στο φουλ η αγωνία
μπήκε η καρδιά στη θέση της
όταν τα βρήκε τρία.

Ρολά, πινέλα πέταξε
απ' την τρελή χαρά του
κι έβγαλε για μπογιάτισμα
τη ¨βούρτσα¨ τη δικιά του.

Στου δωματίου τη γωνιά
είχε ζαρώσει η σαύρα
κι από τη στεναχώρια της
τα είχε βάψει μαύρα.

Μιλιά αν είχε θα 'λεγε
με λόγια πικραμένα
¨Γιώργο, δεν είχα πρόθεση
εγώ να βλάψω εσένα.

Η φήμη σου είναι γνωστή
σ' όλης της γης τα όντα
πως διαθέτεις δυνατά
αρσενικά προσόντα.

Γι' αυτό, λοιπόν, σκαρφάλωσα
ψηλά μέχρι τα σκέλη
μες στην κυψέλη έφτασα
δε γεύτηκα, όμως, μέλι.

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Ο Σόιμπλε απ’ τ’ αριστερά
του βγήκε του Αλέξη
πως, τάχα, τους εφοπλιστές
δεν μπόρεσε να ελέγξει.

Για τους φτωχούς τα ιμάτια
τώρα διαρρηγνύει
¨μην περιμένεις όβολα¨
στον Τσίπρα   διαμηνύει.

Κι ενώ αυτός περίμενε
να ελαφρυνθεί το χρέος
τον έγραψε ξανά εκεί
που κάποτε είχε πέος.

Αλέξη μου, σου τα ’λεγα
-μαζί με μένα κι άλλοι-
έτσι και σκύψεις μια φορά
θα θες ξανά και πάλι.

Μια μαντινάδα  sms
σου έστειλαν επίσης:
¨μες στα κλωσσάκια  αβράκωτος
ποτές μην πορπατήσεις¨.

Κι ο αγιορείτης μοναχός
συχνά στο επισημαίνει:
πως όποιος σκύβει, φίλε μου,
βαθύτερα του μπαίνει.

Με ΟΧΙ εμείς σε ντύσαμε
πριν από δύο χρόνια
όμως απ’ τα πολλά τα ΝΑΙ
πέσαν τα παντελόνια.

Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΟΥ ΤΑΜΠΑΚΟ

Σε ένα πεζοδρόμιο
στη Χρυσοστόμου Σμύρνης
στο δεκαπέντε συν και πλην
-ορόσημο της μνήμης-

άμα περάσεις και σταθείς
ταμπάκο θα μυρίσεις
και να μην είσαι καπνιστής
θα θέλεις να καπνίσεις.

Σ’ ένα τασάκι ολόγυρα
τα άνθη του Ευόσμου•
καπνίζουν θεριακλίδικα
οι πιο όμορφες του κόσμου.

Σαν παίρνουν μάτι οι οδηγοί
κορτάρουν και κορνάρουν•
στο σταυροδρόμι αρκετοί
τ’ αμάξια τους τρακάρουν.

Κορίτσια είστε ο ορισμός
κι η επιτομή του ωραίου
μα και δημόσιος κίνδυνος
για πρόκληση τροχαίου.




Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1863 - Αλεξάνδρεια, 29 Απριλίου 1933

29 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΤΟΥ Κ. ΚΑΒΑΦΗ

Δύο ποιήματα για το μεγάλο ποιητή:

ΚΑΒΑΦΗΣ

Έτη ογδόντα τέσσερα απ’ το τριάντα τρία (1933).
Στα εβδομήντα, της ζωής, έκλεισες τα βιβλία.

Κι έμεινε η ποίηση ορφανή η Αλεξάνδρεια μόνη
πάγωσε ο Νείλος τα νερά και ο Χαμσίν τη σκόνη.

Το τελευταίο σου κερί σου έφεγγε να βλέπεις
το Ράμλι, τις οδούς: Σερίφ Λέψιους και  Ροζέτης.

Από καιρό ήσουν έτοιμος για τις Ουράνιες Πύλες.
Του πνεύματος ποιος θα φυλά τώρα τις Θερμοπύλες;

Εσύ μονάχα ήξερες να σκάβεις την ψυχή σου
κι οι άλλοι, οι μαϊμουδίζοντες συγκρίνονται μαζί σου.

Ψηλά από το θρόνο σου δίπλα στον Άγιο Πέτρο
κισσούς βλέπεις να φύονται πλάι στο δικό σου δέντρο.




ΦΕΥΓΩ

Νερά της Αλεξάνδρειας και της ερήμου σκόνη
-σαν έτοιμος από καιρό- μαύρο με πάει παϊτόνι.

Κι αν τη ζωή όπως ήθελα δε μπόρεσα να ζήσω
τουλάχιστον προσπάθησα μην την εξευτελίσω.

Ατένισα την ομορφιά, -πλήρες το βλέμμα ήδη-
και η Ιθάκη μ’ έδωσε το πιο ωραίο ταξίδι.

Μα το μεγάλο ΟΧΙ ή ΝΑΙ ειλικρινά δεν ξέρω
το ’πα, το ψέλλισα, η καν τόλμησα να προφέρω;


                                 Άρης  Μπιτσώρης